Guus (1,5 jaar) kan niet horen. Zijn ouders besluiten een speciaal implantaat bij hem te laten plaatsen, in de hoop dat hij in de toekomst iets van geluid kan oppikken. Dokters van Morgen besteedde eerder al aandacht aan Guus' verhaal, en gaat nu langs als het apparaatje bij Guus voorzichtig wordt 'aangezet'.

In de uitzending van 28 oktober 2019 vertelt moeder Yvonne over Guus' gehoor: 'In Rotterdam hebben ze een MRI- en een CT-scan gemaakt en zoals het er nu naar uitziet ontbreken aan beide kanten de slakkenhuizen en zijn de gehoorzenuwen niet goed aangelegd'.

Een Auditory Brainstem Implant (ABI)

Sjors en Yvonne volgen een gebarencursus om toch met Guus te kunnen communiceren. Toch wil het stel kijken wat er voor Guus mogelijk is. Ze komen uit bij het Leids Universitair Medisch Centrum (LUMC) en bij de hoogleraar in de Otologie en fysica van het oor Johan Frijns en neurochirurg Radboud Koot.

Frijns en Koot implanteren bij Guus een Auditory Brainstem Implant (ABI). Zij hebben sinds 2011 veertien van zulke operaties uitgevoerd, Guus is de vijftiende. Wereldwijd hebben naar verwachting minder dan duizend mensen een ABI, waarvan ongeveer honderd kinderen. De operatie is zeldzaam: in Europa is het LUMC het expertisecentrum.

Heel voorzichtig aangezet

De artsen plaatsen een microfoontje aan de buitenkant van het oor, dat het geluid opvangt. Het geluid wordt doorgestuurd naar de ABI, dat is een soort computerchip in de schedel. Vanuit daar loopt een elektronisch draadje naar de gehoorkern in de hersenstam. Het elektronische draadje stimuleert de gehoorkern, zodat er geluid ontstaat.

In de video zie je hoe het systeem bij Guus wordt 'aangezet', dat gebeurt heel voorzichtig. Het apparaatje geeft eerst héél zacht geluidjes door, op het niveau 'baarmoedergeluid'. Daarna wordt-ie steeds ietsjes harder gezet. Het volume wordt zo langzaam opgebouwd omdat de patiënten nooit eerder geluid hebben gehoord.

Artsen hebben van te voren al aan Yvonne en Sjors laten weten dat het moeilijk is effect te zien als het apparaatje voor het eerst in werking wordt gezet. De ouders hebben dus ook nog weinig verwachtingen over wat ze bij Guus zullen opmerken.

Frijns hoopt dat Guus over een jaar het woord 'mama' kan zeggen. De moeder van Guus is al heel blij als Guus niet meer van haar schrikt als hij geconcentreerd zit te spelen. 'Als-ie nu aan het spelen is, en je loopt langs komt in zijn gezichtsveld, dan schrikt-ie heel erg.'