Als Daniëlle kippenei binnenkrijgt, kan ze erg ziek worden. Voor haar is het dus van belang dat restaurants en fabrikanten van voedingsmiddelen met haar meedenken, en niet te veel schrikken van haar allergie. Met die reacties heeft ze wisselende ervaringen. Ze schrijft erover in haar zorgverhaal.

'Sorry, wat voor allergie?' is een vraag die me vaak gesteld wordt, wanneer ik in gesprek ga met horecamedewerkers. De meeste zijn absoluut bereid om naar me te luisteren, ondanks de drukte in hun restaurant. Maar steevast verschijnt er een denkrimpel en is er verwarring over hetgeen ik vraag. 'Geen probleem mevrouw, ons frituurvet is glutenvrij.' Dat is fijn, maar ik heb géén glutenallergie. 'Deze gerechten zijn lactose- en notenvrij.' Hartstikke mooi, maar ook dat was niet mijn vraag. Ik heb namelijk enkel een kippenei-allergie.

Herkenning

Wellicht dat bovenstaand stukje ook herkenning oproept bij mensen met een andere allergie of specifieke dieetwensen. Hoewel er steeds meer mensen - in meer of mindere mate - allergisch zijn, is de kennis bij veel horecapersoneel nog minimaal. Desondanks heb ik er alle begrip voor dat het hen in deze tijd ook niet gemakkelijk wordt gemaakt. Er zijn veel mensen met verschillende wensen, van vegetarisch, tot veganistisch tot pescotarisme. Zie daar maar eens allemaal rekening mee te houden.

Kippenei-allergie

Bij een kippenei-allergie gaat het puur om het ei dat afkomstig is van een kip of van ander gevogelte. Het vlees van de kip zelf kan ik dus gewoon verdragen. Ei wordt in heel veel producten verwerkt. Dit maakt het soms lastig te herkennen. Zo kan het in koekjes, roomijs, pasta, brood, vlees, enzovoort verwerkt zitten, maar het hoeft niet. Dat maakt het zo lastig. Het vermijden van ei maakt mijn keuze in voedingsmiddelen beperkt. Het is dan ook niet wenselijk om alle producten uit te sluiten waar het wellicht in zou kunnen zitten. Iets eten waar het toch per ongeluk in zit is echter geen optie. Soms zit ei verwerkt in een product waar je het helemaal niet verwacht, zoals kaas, roomboter of softijs. Daarom is het zo van belang dat ik te allen tijden exact weet welke ingrediënten een product bevat.

Gevolgen voor de gezondheid

Wanneer mijn lichaam - al is het maar een hele kleine hoeveelheid - ei binnenkrijgt, merkt ik dat direct. Ik ervaar tintelingen in mijn mond, krijg het benauwd, ga overgeven en krijg buikpijn. Ook bestaat de kans dat ik het bewustzijn verlies en in een anafylactische shock terecht kom. Dit is al voorgekomen en is levensbedreigend. In geval van nood, kan een epipen mijn leven redden. Deze heb ik dan ook bij me.

Misopvatting

In Nederland is het gelukkig verplicht om bij de ingrediënten op de verpakking van producten de allergenen dikgedrukt te weergeven. Het is dus goed zichtbaar of een product ei bevat of niet. Kijk je echter verkeerd, namelijk bij de voedingswaarden, dan gaat het mis. In elk product zitten namelijk dierlijke eiwitten. Maar dat is geheel iets anders. Dit is een van de misopvatting die er leeft en waar mij dan ook vaak vragen over worden gesteld.

Denken in mogelijkheden

Een ander voor mij veel voorkomend probleem is dat men te snel zegt dat iets niet mogelijk is. Zo zegt men vaak: 'Wij werken in een open keuken, dus die garantie kunnen we niet geven.' Ook fabrikanten maken zich er soms erg makkelijk vanaf. Met name de A-merken zetten op heel veel van hun producten 'kan sporen van eieren bevatten'. Terwijl het bij exact dezelfde producten van een B-merk niet staat. Als ik alle producten waar deze zin op staat niet zou eten, is de keuze wel erg beperkt. Deze fabrikanten doen dit enkel, om zich in te dekken en een eventuele schadeclaim te voorkomen. Het zou zoveel fijner zijn, als men soms met me mee zou denken in mogelijkheden, in plaats van in onmogelijkheden.

Gevaar in de kleinste dingen

Als er een mes waar men iets van ei mee heeft gesneden gebruikt wordt bij het bereiden van mijn eten gaat het mis, als er bij een buffet iemand een verkeerde lepel in een kom zet heb ik een probleem en ook mijn vriend mag me geen kus geven als hij iets met ei heeft gegeten. In de kleinste dingen schuilt voor mij gevaar. Dat maakt dat ik zo lastig en volhoudend kan zijn als ik in een restaurant kritische vragen stel. En hoewel het mij soms ook frustreert begrijp ik het als een keukenhulp met zijn ogen rolt, de caissière mijn nieuwe vraag negeert en de ober eens flink zucht als ik hem opnieuw de keuken terug in stuur. Maar ik doe dit niet om vervelend te zijn. Ik doe dit voor mijn eigen veiligheid.

Ook hartverwarmende momenten

Ondanks de moeilijkheid die eten soms met zich meebrengt ben ik enorm dankbaar dat het me meestal wel lukt om aan de activiteiten die ik wil doen deel te nemen. Zo ben ik laatst zelfs voor het eerst 10 dagen naar Turkije op vakantie geweest. Mijn vrienden en familie hebben alle begrip en zijn erg flexibel en geduldig als het gaat om het uitzoeken van een restaurant. Soms lukt het pas bij het 8e restaurant dat ik binnenstap om daar daadwerkelijk iets te eten. Laatst was er een kok van een hotel die speciaal iets voor me klaar maakte, aangezien zijn buffet een te groot risico vormde. De tweede dag bleek al het personeel te zijn ingelicht en had hij zelfs het hele buffet op mijn allergie aangepast. Dat zijn hartverwarmende momenten.

Ik zou graag in contact willen komen met andere mensen die ook een kippenei allergie hebben om eventueel ervaringen en ideeën uit te wisselen.'

In contact komen of zelf een Zorgverhaal insturen?

Wil jij je ervaring met Daniëlle delen? Je kunt reageren onder dit artikel, of je kunt een mailtje sturen naar zorgnuinternet(at)avrotros.nl (vervang de (at) voor een @). Wil je zelf een Zorgverhaal insturen? Dat kan via dit formulier.