Moaza en Elbrich kregen op jonge leeftijd kanker. Hun eierstokweefsel werd ingevroren, in de hoop dat dat later, als het weefsel weer teruggeplaatst wordt, ervoor zorgt dat zij kinderen kunnen krijgen. In de uitzending van Dokters van Morgen over hormonen van 2 december 2020 vertellen zij hun verhaal. Hier lees / bekijk je hoe dat in zijn werk gaat: Hoe werkt het invriezen en terugplaatsen van eierstokweefsel? 

De eierstok die verwijderd wordt kan je zien als een paasei met een gekleurd papiertje er omheen. Het gekleurde papiertje is de schors, in die schors zitten de hele onrijpe microscopische eicellen. Als een eierstok ingevroren wordt halen ze die er in het geheel uit. Vervolgens wordt het papiertje eraf gehaald en dat wordt plat gemaakt, de rest wordt weggegooid. Van dat 'paasei-papiertje' maken ze chips/plakjes van een halve centimeter bij één centimeter.  Die stoppen ze in plastic buisjes. Vaak worden er zo'n 12-20 plakjes ingevroren.

Teruggeplaatst in bestaande eierstok

Bij de terugplaatsing plaatsen ze de plakjes van het ingevroren eierstokweefsel terug in de nog bestaande eierstok (die werkt vaak niet goed meer en is meestal geslonken). Ze doen dat door een snee in de buik te maken, ze trekken de eierstok er dan zoveel mogelijk uit, maken er sneetjes in en plaatsen dan zo'n 6 plakjes (inmiddels) ontdooid weefsel onder het 'paasei-papiertje' van de nog bestaande eierstok. 

Meestal duurt het dan nog zo'n drie tot vier maanden voor de hormonale functies weer gaan werken. In het gunstigste geval gaan dan de eicellen weer rijpen en kan er dan wel natuurlijk, dan wel met hulp, een zwangerschap optreden. Het teruggeven van de vruchtbaarheid werkt niet tot in lengte van dagen en soms is een tweede terugplaatsing nodig om de hormonale functie terug te krijgen.