In 'Ik wil een kind' zien we hoe Arenda een kindje draagt voor het stel Roy en Manuel. Hoe gaat het nu — bijna een jaar later — met hun? Én hoe gaat het met baby Merlijn?

Op de 1e verjaardag van Merlijn leest Arenda haar een gedicht voor:


Kijk hier de uitzendingen met Arenda terug

Arenda over haar keuze om draagmoeder te worden

'De grootste motivatie om draagmoeder te worden is omdat ik graag andere mensen wil helpen. Wetende dat er mensen zijn met een kinderwens die zo diepgeworteld zit, maar die de mogelijkheid zelf niet hebben, dat heeft mij aan het denken gezet. Dat ik zelf geen traditionele rol als moeder wilde hebben is een heel bewuste keuze, zoals wel meer mensen ervoor kiezen om bewust kinderloos te blijven. Gelukkig leven wij in een samenleving waarin mensen zelf die keuze ook kunnen en mogen maken. Het is ook niet niks.

Een kind is geen product wat je na een aantal jaar vervangt en juist daarom is er over alles onwijs goed nagedacht en hebben wij ons vooraf heel goed voorbereid. Alles in het belang voor ons kindje. Een kind is een individu en helemaal van zichzelf. Het is géén bezit. Een kind kun je in mijn ogen dus ook helemaal niet afstaan. Ze ís en zal altijd mijn dochter blijven en ik haar moeder. Wat ik heb 'afgestaan', is niet mijn dochter, maar 'het ouderschap'.

Ik blijf gewoon aanwezig in haar leven en ze zal mij gaan zien als 'haar moeder die elders woont'. Ik heb alleen geen relatie met haar papa's en ook geen traditionele moederrol. Maar ik ben dus wel bereikbaar voor haar omdat ik ervan overtuigd ben dat dit in haar belang is. Het afgelopen jaar heb ik dus ook volop kunnen mee genieten van alle ontwikkelingen. Het doet mij goed om haar zo vrolijk te zien elke keer en ook geniet ik echt van alle bezoekjes.

Of ik weleens spijt of verdriet heb? Nee, eigenlijk niet. Ik heb namelijk niet het gevoel dat mij iets ontnomen is. Mijn leven is juist verrijkt met niet alleen een prachtige dochter, maar ook twee lieve mannen en hun ouders die voor mij veel zijn gaan beteken gedurende dit traject. Merlijn zal altijd alles aan mij mogen vragen en ik zal haar altijd lief hebben ook al groeit ze niet bij mij op. Mijn deur zal altijd voor haar open staan en ik hoop dat zij ook altijd zal voelen hoe gewenst zij is. Door ons allemaal.  De band die ik heb gekregen met haar papa's is heel sterk en voelt heel natuurlijk. Toch leven wij gewoon ons eigen leven. Zij als het gezinnetje, ik als familielid dat regelmatig op bezoek komt. Gezamenlijk zullen wij altijd het belang van Merlijn voor op stellen. Daar heb ik alle vertrouwen in.'