Er wordt anders tegen hersenschuddingen aangekeken dan een paar jaar geleden. Want gaat het in de hersenen mis, dan gaat het in het hele lichaam mis. Ook bij volkssport nummer een: voetbal. Antoinette bezoekt in Dokters van Morgen Rianne Schorel, die door een hersenschudding depressief raakte.

Bondsarts van het Nederlands elftal, Edwin Goedhart, waarschuwt voor de blijvende hersenschade die bij voetbal kan ontstaan. Voetbal is een fysieke sport, maar het is niet per se het koppen waar het misgaat. Vooral kopduels kunnen harde klappen op het hoofd veroorzaken, door bijvoorbeeld een elleboog. Als sportarts heeft Edwin het vaak meegemaakt. Als hij denkt dat er sprake is van een hersenschudding, wil hij de speler wisselen. Maar de trainer heeft vaak andere belangen. Het is lastig om te bepalen hoe erg het is en wanneer het precies is hersteld. Juist in de eerste fase na een hersenschudding is hersenweefsel nog gevoelig, en moet je eigenlijk extra uitkijken. Liever niet te snel weer het veld op dus. Ook al heb je niet direct heel veel klachten, een tweede klap daarna kan voor extra verstoring en langdurige klachten zorgen.

In het amateurvoetbal, waar jaarlijks 4.000 hersenschuddingen worden gemeld, is bijna nooit een sportarts aanwezig. Niet alle hersenschuddingen worden daar goed herkend. 'Veel mensen denken nog steeds dat je buiten bewustzijn moet zijn geweest, terwijl dart maar in tien procent van de gevallen zo is', vertelt Edwin. Je mag het dus nooit negeren!

Depressief door een hersenschudding

In Los Angeles, waar het vrouwenvoetbal op zeer hoog niveau staat, ontmoet Antoinette Rianne Schorel. Als meisje van zestien gaat Rianne haar droom achterna. Ze gaat in Amerika voetballen om uiteindelijk haar doel te behalen: voetballen in het Nederlands elftal.  Met alle opgedane kennis gaat ze uiteindelijk voetballen bij ADO Den Haag en komt ze in het selectieproces voor het Nederlands elftal.

Tot de dag komt die haar leven op zijn kop zet. Tijdens een wedstrijd krijgt ze bal op haar hoofd. 'De bal kwam onverwachts aan en dat zorgde ervoor dat ik buiten bewustzijn raakte. Ik wilde gewoon weer doorspelen, ondanks dat alles wat raar voelde. Maar ook de fsyio zei dat ik gewoon weer kon spelen. Maar 's avonds voelde ik me nog steeds niet goed. Maar een paar dagen later ben ik toch naar het ziekenhuis gegaan.' Op doktersadvies gaat Rianne in een donkere kamer liggen. Ze mag een aantal weken niets doen. Maar ze gaat zich alleen maar slechter voelen. 'Ik had mentale en fysieke klachten. Licht en geluiden waren te heftig.' Voetballen kan al helemaal niet meer, en haar contract bij ADO wordt niet verlengd. Ineens is ze werkloos. Rianne trekt zich steeds meer terug en raakt depressief. Het dieptepunt? 'Niet meer willen leven.' Ze miste vooral de erkenning. 'Niemand wist wat je ermee moest. Daar liep ik echt tegenaan.'

Wat te doen na een hersenschudding?

Hersenschuddingkliniek

In Amerika zijn de afgelopen jaren grote stappen gemaakt in het behandelen van hersenletsel. Daar zijn in ziekenhuizen zelfs speciale hersenschuddingklinieken, zodat je meteen geholpen kunt worden. In Californië is net een wet aangenomen waarin staat dat elk sporter op de middelbare school met een hersenschudding verplicht met die sport moet stoppen. Ook de behandelmethode wijkt af in Amerika.

In Zeist heeft de KNVB, naar Amerikaans voorbeeld, ook een hersenschuddingkliniek geopend. Net als Rianne kunnen voetballers hier revalideren van de gevolgen van een hersenschudding. Voor Rianne is de hersenschudding nu tien jaar geleden. 'Na tien jaar ben ik weer de oude. Als mensen gewoon weten wat ze moeten doen, kun je van tien jaar twee maanden maken.'