Een implantaat in de wervelkolom dat elektrische impulsen afgeeft kan mogelijk mensen die verlamd zijn geraakt door een dwarslaesie weer laten lopen. De eerste stappen voor de ontwikkeling zijn gezet bij muizen. Nu zijn er wereldwijd ook zes dwarslaesiepatiënten met deze techniek weer hun eerste stapjes aan het zetten. Een daarvan is de Nederlander Gert-Jan. Dokters van Morgen volgt hem een jaar lang.

Gert-Jan raakte zeven jaar geleden verlamd door een ongeluk en kwam in een rolstoel terecht. Het is nog hard werken, en de techniek werk nog niet optimaal, maar wetenschappers, techneuten en artsen zijn allen bijzonder enthousiast over het resultaat tot nu toe.

Van het moment van het ongeluk kan Gert-Jan zich niet veel meer herinneren. Direct na het ongeluk heeft Gert-Jan even in een ziekenhuis in China gelegen, maar een verkeerde behandeling direct na het ongeluk heeft het leed waarschijnlijk alleen nog maar erger gemaakt.

Wat is een dwarslaesie?

Het ruggenmerg is eigenlijk de verbinding tussen de hersenen en de wervelkolom. Bij een dwarslaesie is het ruggenmerg kapot, zodat je vanaf de plek van de beschadiging verlamd bent. De signalen van de hersenen bereiken de spieren niet meer, waardoor bepaalde lichaamsfuncties niet meer werken.

Terug in Nederland begon Gert-Jan met revalideren bij revalidatiecentrum De Hoogstraat in Utrecht. Hij had het 'geluk' dat zijn ruggenmerg niet honderd procent doormidden was. Met de kleine connectie die over was, waren kleine bewegingen nog mogelijk. Alleen lopen zou er niet meer inzitten.

Tot hij via-via een aantal jaar later in contact kwam met revalidatiearts Ilse van Nes uit Nijmegen. Gert-Jan zocht nog steeds naar een mogelijke verbetering en Ilse zocht geschikte patiënten voor een hele bijzondere internationale trial van het ruggenmerg-electrode dat dwarslaesiepatiënten weer op de been zou moeten helpen.

'Al direct resultaat merkbaar'

Gert-Jan bleek als jonge en fysiek sterke man (zonder een 'totaal-laesie') een geschikte proefpersoon. Er werd in Lausanne in Zwitserland een elektrode op zijn zenuwen in zijn ruggenmerg geplaatst. Al direct na de operatie was resultaat merkbaar. De elektrische 'schokjes' konden zijn benen weer doen laten bewegen. Er is echter nog heel veel training nodig om ervoor te zorgen dat de kleine verbinding die in zijn ruggenmerg nog intact is alle loopfuncties 'leert' over te nemen. De electrode is daarmee eigenlijk zijn duwtje in de rug om het ruggenmerg opnieuw te laten leren hoe het zijn lopen moet aansturen.

Weer een half jaar later gaan we nogmaals op bezoek bij Gert-Jan: