Een meerderheid in de Tweede Kamer lijkt ervoor te voelen om de regels die er zijn voor levensbeëindiging van heel jonge kinderen, uit te breiden naar de groep kinderen van 1 tot 12 jaar. Partijen uit zowel de coalitie als oppositie toonden zich woensdag voorzichtig positief over een advies dat een groep kinderartsen in september naar buiten bracht.

In het zogenoemde Gronings Protocol is vastgelegd onder welke voorwaarden een einde mag worden gemaakt aan het leven van een kind tussen 0 en 1 jaar, als er sprake is van uitzichtloos en ondraaglijk lijden. Kinderen vanaf 12 jaar vallen onder de Euthanasiewet, en kunnen al dan niet met hun ouders een verzoek indienen. Voor kinderen tussen 1 en 12 jaar is er geen mogelijkheid voor 'actieve levensbeëindiging'.

Kinderartsen die hiernaar jaren onderzoek deden, en ouders van doodzieke kinderen, pleitten in september voor meer duidelijkheid. In uitzonderlijke gevallen, waarbij de dood van het kind onvermijdelijk is, zou actieve levensbeëindiging mogelijk moeten zijn, vinden zij. Het gaat om vijf tot tien kinderen per jaar.

Medisch-ethische kwesties liggen gevoelig

Dat pleidooi vond in een debat woensdag weerklank bij VVD, D66, GroenLinks, PvdA en SP. Kamerlid Pia Dijkstra (D66) opperde dat het een kwestie van 'barmhartigheid' is om deze kinderen niet te laten lijden. Maar bijvoorbeeld de SGP en de ChristenUnie zijn het hier totaal niet mee eens.

Medisch-ethische kwesties liggen sowieso erg gevoelig in de coalitie. VVD en D66 staan met enige regelmaat lijnrecht tegenover hun christelijke coalitiepartners. Kamerlid Stieneke van der Graaf (CU) zei woensdag dat haar partij er 'heel terughoudend' in staat. Harry van der Molen van het CDA gaf eerder dit jaar aan de reactie van minister Hugo de Jonge te willen afwachten.

De Jonge komt er begin volgend jaar op terug. Hij wijst er wel op dat de onderzoekers niet aanbevelen dát hij de regels moet wijzigen, maar vragen óf dat moet gebeuren. De enige mogelijkheid die er nu is om het sterven van deze groep kinderen te bespoedigen, stoppen met het toedienen van eten en drinken, is volgens hem ook niet per se een schrikbeeld.

Bij de allerkleinsten kiezen ouders vaak ook nog voor die optie, terwijl de arts het leven ook actief zou kunnen beëindigen.

Bron: ANP