De Wereld Gezondheidsorganisatie wil gameverslaving dit jaar opnemen in de lijst van internationaal erkende aandoeningen. De 23-jarige Joris (echte naam bekend bij redactie) weet hoe het is om verslaafd te zijn aan gamen. Hij verloor zichzelf in de wereld van een online game.

Op de middelbare school werd Joris gepest. Thuis vond hij ontspanning in het online-rollenspel Runescape. 'In het spel zagen mensen mij anders. Opeens kreeg ik waardering voor al mijn skills.' De schaarse sociale contacten die Joris had vervaagden en werden langzaam maar zeker vervangen door steeds meer online vrienden. 'Ik bouwde echt een netwerk van een grote groep mensen op.' Op speciale fora sprak hij met andere spelers over tactieken en quests (een soort missies).

'Ik sloot mezelf op'

Het was de opstap, naar wat later bleek, een hardnekkige verslaving. Zijn slaapkamer werd zijn battlestation. Van zijn 'hele bezorgde' moeder hoefde hij eigenlijk ook niet naar buiten. 'Zij maakte zich geen zorgen als ik veilig thuis op mijn kamer zat.' School vond zijn moeder daarentegen wel belangrijk. 'Als ik dan slechte punten haalde en bijna het schooljaar over moest doen, dan verplichte mijn moeder me weleens om aan de keukentafel te leren. Dan werd ik heel erg boos en sloot ik mezelf op. Ze kreeg me dan niet meer weg achter mijn pc.'

24/7 gamingcyclus

Op zijn achttiende kocht Joris een nieuwe PC van het geld dat zijn ouders voor hem hadden gespaard. Zonder dat te overleggen. 'Ik speelde toen League of Legends. Ik moest en zou een betere pc hebben.' Vanaf dat moment raakte Joris 24/7 verstrikt in een gamingcyclus. Zijn ouders, die fulltime werkten, zagen Joris zelden. 'Ik schoof aan om te eten, schrokte het als een hond naar binnen en rende weer naar boven. Dan gamede ik tot drie, vier uur 's nachts.' Het lukte hem dan ook vaak niet om op tijd op zijn opleiding te verschijnen. 'Negen uur aanwezig zijn kon ik altijd vergeten. Soms dan wist mijn moeder dat ik eigenlijk op moest staan. Dan maakte ze me wakker en dan leefde ik de hele dag op school op energiedrank.'

Energiedrankjes en Ritalin

Het duurde niet lang of al het spaargeld was geïnvesteerd in nieuwe champions (online karakters) en skins (outfits voor karakters). Joris schat dat hij zo'n zes uur per dag League of Legends speelde. In vakantieperiodes kon dit oplopen tot dertien uur per dag. De gameverslaving ging gepaard met het drinken van energiedrankjes en Ritalin. 'Die Ritalin kreeg ik van een gamevriend die ik had leren kennen op school. Door de 'Rita' bleef ik geconcentreerd en door de 'fake' Red-Bull werd ik niet moe.'

Door het slaapgebrek en toenemend gebruik van energiedrank en Ritalin ging Joris er steeds slechter uitzien. 'Mijn huid was helemaal bleek, maar mijn ogen stonden wel strak. Niets ontging me.' Op een gegeven moment moest hij verplicht stoppen met zijn opleiding. 'Niet gek als je tentamenweken spijbelt voor marathons', zegt Joris. De ruzies met zijn ouders die volgden deden hem niet zo veel. 'Ik zat met mijn hoofd allang weer op mijn kamer achter de pc.'

'Letterlijk out' aan de keukentafel

Op het 'absolute dieptepunt' sliep Joris maar zo'n drie tot vier uur per nacht. Toen hij een keer 'letterlijk out ging' aan tafel bij zijn ouders, vonden zij het goed geweest. 'Ze hebben toen mijn pc afgepakt. Toen heb ik ze uitgemaakt voor alles wat ik kon bedenken en bijna alles in mijn kamer gesloopt.'

Gesprek met de huisarts

Joris ouders maakten een afspraak voor hem bij de huisarts. Daar sprak hij voor het eerst vrij uit over zijn energiedrank- en Ritalingebruik. De huisarts die zijn hartslag en bloeddruk opnam, schrok van de cijfers op het scherm. Hij zei nog nooit zulke waarden bij iemand van zijn leeftijd te hebben gezien. 'Als je zo doorgaat dan zou het zo maar kunnen zijn dat je het niet navertelt', sprak de arts hem toe. 'Ja, dan komt eigenlijk het besef dat je jezelf zo aan het verneuken bent, maar die reality-check had ik even nodig. Als ik nog langer door was gegaan had ik het misschien niet overleefd.'

Afbouwperiode

In overleg met de huisarts bouwde Joris het Ritalingebruik af. Ook werd hij doorverwezen naar de psycholoog. Tijdens de gesprekken met zijn psycholoog kreeg hij steeds meer inzicht in zijn de manier waarop gamen zijn leven regeerde. Samen met zijn ouders stelde Joris een schema op om zijn gamen onder controle te houden. 'De afspraak was niet meer dan drie uur per dag gamen. De andere uren moest ik van de computer afblijven.'

Sociale contacten

Op aanraden van de psycholoog nam Joris weer contact op met een paar van zijn vrienden van de middelbare school. 'Je komt er dan eigenlijk achter dat je gewoon een hele belangrijke periode van het leven hebt weggegooid. Iedereen is zo anders geworden, terwijl ik eigenlijk hetzelfde was gebleven.'

Joris speelt nog wel af en toe een spelletje. 'Maar dat beperkt zich nu tot maximaal twee uur op een dag.' Hij zegt veel hulp te hebben gehad van een van zijn oude vrienden. Zo kwam hij snel in een vertrouwde groep terecht, waar gamen niet op de eerste plaatst staat. 'Zij gamen ook wel eens hoor, maar dat beperkt zich tot een avondje per week, gezellig met zijn allen.'

Is iemand in mijn omgeving gameverslaafd?

Op de website van verslavingsexpert Jellinek kun je een test doen om te kijken iemand in jouw omgeving risico loopt op een gameverslaving.