'Zo hoort het, patiënt op de eerste plaats!'. Er is veel lof voor de verpleegkundigen die voor een doodzieke man lak hadden aan de regels. Hieronder een greep uit alle mooie reacties.

Moeke schrijft enthousiast: 'Geweldig! Dat is pas LIEFDE!'. En Jet reageert: 'Echt mooi, dit is echte zorg. Ik zou het ook gedaan hebben!'. Op Instagram schrijft Baudy in een reactie: 'Dat is pas echt patiëntgericht werken. Top!'

Lees het verhaal

'Een pilsje in het AMC'

Naast veel complimenten kwamen er ook soortgelijke ervaringen binnen. Zo schrijft Julia: 'Heb ik dertig jaar geleden ook meegemaakt met mijn man. Hij vroeg een pilsje in het AMC en kreeg deze ook.' Anneke: 'Deden we jaren terug wel vaker, moet gewoon kunnen. Het is misschien wel het laatste wat je voor een patiënt kan doen. Chapeau!'. Marleen vertelt: 'Geweldig! Zo ben ik die lieve ongehoorzame verpleegster van 17 jaar geleden in Tilburg nog eeuwig dankbaar dat ze mijn vader een waterijsje (!) gaf op zijn sterfbed. Door chemo had hij een gat in zijn slokdarm en mocht hij absoluut niets meer eten, alleen via het infuus. Wat was hij blij met dat ijsje…'

Sommigen schrijven dat dit geen uitzondering, maar regel moet zijn. 'Dit zou toch niet meer dan normaal moeten zijn!', schrijft Brenda. En Karin reageert: 'Ik word af en toe zo strontziek van alle regels en protocollen. Hanteer het naar eigen inzicht en gebruik het als leidraad.' Astrid schrijft over regels in het ziekenhuis: 'Omdenken, regels zijn er om ons te helpen veilig te organiseren en ordenen. Niet om mensen ernstig in te perken en belemmeren het goede te doen.'

'Vast een gouden arts'

Op de Facebookpagina van Radar, waar het bericht van Zorg.nu is gedeeld, komen ook mooie verhalen binnen. Vonny schrijft: 'Ooit samen met een collega ook gedaan. In de tussentijd een zeer openhartig gesprek met de betreffende persoon gevoerd. Heel intens en indrukwekkend. Hij genoot, voelde zich vrij. Tot slot dag gezegd. De blik in zijn ogen toen hij dank je wel zei, vergeet ik nooit meer. De dag daarna is hij overleden. Wij hebben hem iets gebracht, maar hij ons ook.' Ook Annie deelt haar verhaal: 'Op verzoek van de longarts ooit een roerei gebakken voor een stervende patiënt. De ziekenhuiskeuken was gesloten. (..) Natuurlijk tegen alle regels in. Vast een gouden arts.'